O mono Paco - O RINCÓN DE OLANO
Overblog
Edit post Seguir este blog Administration + Create my blog
O RINCÓN DE OLANO

O mono Paco

22 Mayo 2013, 09:28am

Publicado por amigosdovao.over-blog.com

Paco, o mono adicto ao sexo Se "Copito de neve" deixou pegada en Barcelona como un dos símbolos da cidade, a localidade de Redondela tamén logrou unha considerable atención mediática en todo o país grazas a outro simio: o mono Paco. Con todo neste caso a súa fama non se debía ao ton claro do seu pelo, senón ás súas "habilidades" manuais e extrema fogosidad sexual.
O simio máis famoso en Vigo non se chama Chita, nin Amedio, nin King Kong. Ten un nome máis prosaico: Paco. Este mono verde africano, traído a Galicia por un mariñeiro de Redondela, foi noticia nos telexornais de toda España pola súa febril adicción ao sexo, que provocou unha dura polémica entre políticos, grupos ecoloxistas e feministas, para terminar coa morte do macaco no zoo damono-paco.jpg Madroa, en estrañas circunstancias. Agora, case dúas décadas despois, unha longametraxe recupera a memoria do Mono Paco. «Esta historia parece divertida, pero retrata unha época, a dunha España que entraba dificilmente na modernidade olímpica; en realidade, é unha historia que dá vergoña a todos os que a viviron», explica Piño Prego, director do documental xunto a Guillermo Souto. Todo comezou en 1986, cando un mariñeiro redondelano regresou a casa con dous monos, adquiridos nun porto africano. A presión do Seprona era naquel tempo mínima, e os simios foron doados sen problemas ao Concello de Redondela, cuxo alcalde, Xaime Rei, decidiu expolos nunha gaiola nun céntrico parque infantil da vila. Os animais recibiron nome, que se rotuló nas súas casetas: Coco e Paco.
Ao principio, a existencia de ambos os bichos foi feliz. Pero a morte de Coco, en 1990, sumiu a Paco nunha profunda depresión. Co que, a principios de 1991, desatouse a polémica. Veciños de Redondela denunciaron que o Mono Paco era vítima dun formidable «desenfreo sexual» que lle levaba a masturbarse na súa gaiola constantemente, o que constituía un desagradable espectáculo, en especial para os nenos que frecuentaban o parque. «Dáse a circunstancia de que esta especie de simio, o mono verde africano, ten os xenitais de cor verde e morada, e o pene, vermello brillante», aclara o realizador Guillermo Souto, para subliñar a magnitude do escándalo. O caso, con todo, non pasase a maiores, pero nisto fixo a súa aparición Antonio Neto Figueroa, Leri, o peculiar concelleiro vigués que por entón dirixía Vigozoo. O alcalde Xaime Rei pediulle axuda para que atopase unha parella a Paco. Nunha carta pública que deu a volta ao mundo, o rexedor denunciaba que a falta de relacións «absolutamente necesarias para ou equilibrio e ou desenrolo mental de calquera especie, fai que vos actos de autosatisfacción se produzan cada vez con maior asiduidade».O reto de achar unha compañeira para Paco entusiasmou a Leri, que contestou cunha nota de prensa, ofrecendo «un harén» de monas para que abandonase as súas prácticas. A resposta saíu de novo en todos os informativos e, para entón, o caso cobrara xa dimensións planetarias.
Con todo, a proposta de Leri atopouse coas protestas de grupos ecoloxistas, que denunciaban que o simio vivise enjaulado. Tamén se sumaron ás críticas varios grupos feministas, que lamentaban que as monas fosen tratadas «como prostitutas» polo concelleiro vigués. Este, sempre espontáneo, contestoulles en rolda de prensa insinuando que tamén habería un oco para elas na gaiola de Paco. «Que non se vise obrigado a dimitir por unha frase tan machista, proba o moito que avanzamos en igualdade», afirma o director da longametraxe, Piño Prego. A estas alturas, xa en marzo de 1991, a polémica era xa popular en toda España. No telexornal de TVE, e en diversos programas, apareceu o caso do Mono Paco. Feliz con tanta popularidade, Leri convocou aos medios de comunicación na Madroa e presentoulles a unha mona enjaulada, que sería a parella do simio onanista. O nome da candidata era previsible: «Vigo».
O concelleiro comprometeuse a trasladar a Paco á gaiola de Vigo e a construír un novo recinto en Redondela, onde a flamante parella podería convivir, «unha vez que o seu estado psíquico volva ser o que na súa especie considérase normal». «Pero todo complicouse aínda máis», recoñece Piño Prego, que mergullou nas hemerotecas, entrevistado a unha ducia de testemuñas e conseguido metraxe da televisión da época. «Un día,Antonio-Nieto-Figueroa--Leri---en-marzo-de-1991.jpg Leri convocou aos medios para ir a Redondela a medir a gaiola do Mono Paco», explica o realizador vigués, «cando estaba coa cinta métrica, ante cámaras e fotógrafos, Paco comezou a masturbarse compulsivamente e, para culminar, segundo cóntase, agarrou a unha pomba que se pousou sobre a gaiola e tentou practicar sexo con ela». Esta anécdota non puido ser probada.
Iso si, segundo a crónicas da época, durante o acto, Leri «tentou cunha cinta métrica, sen conseguilo, medir os xenitais do mono, mentres pronunciaba algunhas frases irreproducibles. A esperpéntica situación foi cualificada por representantes de Xea [o grupo ecoloxista máis belixerante] como fantasmada esperpéntica».Diarios e informativos recolleron as imaxes en toda a súa crueza. Paco converteuse en tema de debate nos plenos municipais de Vigo e Redondela e, finalmente, o 26 de marzo de 1991, foi trasladado á Madroa, onde ingresou nunha gaiola xunto coa mona Vigo. O asunto perdeu interese pero, cara ao verán, Vigo apareceu morta, o que reabriu o caso. Finalmente, o 19 de decembro de 1991, o Mono Paco aparece morto na súa gaiola. Inxerira un alimento en cuxo interior un desaprensivo introducira un imperdible, que lle perforou o estómago. «Esa foi a versión oficial», afirma Prego, cun punto de humor: «É un caso aberto baixo un pacto de silencio».

Comentar este post

VISITAS AL BLOG
Empresa desarrollo estadísticas
empresa de diseño

Descargo de Responsabilidade:Cada comentario aos post expresa a opinión persoal do autor do mesmo,e non do autor deste Blog.É resérvase o dereito de eliminar aquelas mensaxes e/ou fotografías que atenten,de calquera xeito,contra a intimidade,privacidad,imaxe ou dereitos de calquera persoa,empresa ou entidade,sen a obrigación de notificalo ao autor do mesmo.En ningún caso o autor do Blog faise responsable das opinións expresadas nos comentarios nin das consecuencias derivadas das mesmas.O único responsable da veracidad e contido dos mesmos é o seu autor.

Este Blog non ten ánimo de lucro.

Algunhas figuras e imaxes do contido de https://www.rincondeolano.com/.é úsanse sen permiso dos seus propietarios.Cando é posible,indícase a orixe do material.Si o propietario dalgún material usado no Blog non ve reflectido o seu copyright nesta páxina e desexa deixar constancia da súa propiedade,que o notifique a joseolano@yahoo.es é tamén se procederá á retirada ou sustitución do material que esixa o seu propietario.

Jose Mª De Castro.VIGO-GALIZA-SPAIN © Copyright.2009

"Esta web apoia á iniciativa dun dominio galego propio (.gal) en Internet"

¿QUIERES SUBIR?
PINCHA AQUI